Өчүүхэн шоргоолж ба барс хоёр
2010 оны бар жил ба монгол залууст зориулав

Нэгэн учир битүүлэг этгээд шоргоолж байж гэнэ. Тэрээр байнга доншуучлан аль болохгүй бүтэхгүйг үзэж сонирхдог нэгэн байв. Эхээс төрөх дөө тэр бусдаас илүү сониуч төржээ. Түүнийг бусад шоргоолжнууд хүндэлдэг гэхээсээ өөрийг нь сониучирхдагын хувьд тэр бүгдийн анхаарал дунд байдаг байв. Нэгэн удаа тэр бусдадаа: та нарын зорилго бол 200л-ын пошиг. гэтэл магадгүй та нөхөдтэй байшингийн өнцөг булангаас мултарч ойчсон ч юм уу аль эсвэл зүгээр л барилгын ажлаас үлдэж хоцорсон улаан өнгийн, 250 х 120 х 65 мм,  хэмжээтэй  жин нь 3,...

Яг үнэндээ энэ сэдэв миний сонирхол биш, тийм авьяас ч надад байхгүй, зүгээр л санал бодлоо нэмэрлэе гэж бичсэн билээ. Та хэрвээ цаг гаргаад уншиж байгаа бол үйлчлүүлэгч хийгээд үйлчлэгч 2 талын аль алинд нь өөрийгөө тавиад санал бодлоо надтай хуваалцаарай. Уг бичлэг нь банкны талаас бичсэн тул та өөрийгөө банк гэдгээр төсөөлж уншаарай.
 
Харилцагчийн үйлчилгээ

 /Зохион бичлэг/

       Нэг ч харилцагчгүй банк гэж үгүй харин ямар ч банкинд үйлчлүүлж үзээгүй харилцагч гэж бий шүү. Тэд биднийг биш, бид тэднийг хайж олох хэрэгтэй. Үүний төлөөнөө СЭТГЭЛ ТАТАМ харилцагчийн үйлчилгээг  бүрдүүлэе бан...

Шохоорхов, сонжив түүнийг 
Шоолон инээв, найздаа ярив
Бодоод догдлов, барааг нь хараад улайв
Би яачихав...
Худлыг мянга яриад өөртөө үнэмшив
Хуурамчхан шохоорхол биш гэхээс дотроо эмээв
Чи харин юу ч мэдэхгүй байгаад гунив
Чимээгүйхэн нэг л өдөр ирнэ гэж итгэв
Хайр өмнө нь надад байсан
Хагацал бас байсан
Итгэлээр гэрэлтсэн цаг хугацаа байсан
Ирэх өдрүүд тийм байгаасай

Жич: Уг шүлгийг хайртай дүүдээ тэр залуутайгаа заавал учирч аз жаргалтай амьдраарай гээд зориулж байгаам шүү

...

Өөртөө зохиосон жаргал минь чинийх

Өглөөнөөс урьтаж ирсэн зүүд  ч чинийх

Уйлж суугаа нулимс минь чинийх

Уйгарлаж шаналсан бодол ч чинийх

Надад өөрийн гэх зүйл байгаа эсэхэд эргэлзэнэ

Намайг гэх хүмүүс байгаа үгүйд ч эргэлзэнэ

Бодит байдалд өөрийгөө мэдрэхээс эмээнэ

Бодол санаа төсөөллийнхөө орон зайд амьлахыг л хүснэ

Хэтэрхий халуун байна миний сэтгэл

Хэтэрхий хөшүүн байна миний итгэл

Хэтэрхий уйтгартай байна энэ амьдрал

Хэтэрхий урамгүй байна энэ өдөр...

...

өндөг тэргүүтэн шарах даа өмдтэй байвал илүү дээр,

Намхан хүрээтэй балцгар хайруулын тавагт хайнгадуухан хийсэн тос шажигнаж эхлэх үед яарч хүрч очин хоёр ч өндөг хагалж хийв. Гурав дахь өндөг хүчтэй хагарч нүцгэн хөл дээр гурав дөрвөн дусал халуун тос,.. шарххх,...
мэдээж хөл түлэгдсэн ч үүнээс өглөөний унд илүү чухал, энэ өдөр намар цагийн сүүлийн бороо шивэрч, бүүдийж байгаад жижиг ширхэгтэй хүйтэн шамарга чимээгүй, гунигаар асгарч эхлэв. Тэртээ эрт олон жилийн өмнө зооглосон хойлогны мах түлэнхийний учрыг олох болтугай хэмээн аян замд гарав аа..

Зорьсон газартаа аянд гарснаас хойших гурав да...

Хүн энэ хорвоод хүн болж төрөөд заавал хийх ёстой гурван зүйл байдаг гэдэг. Мод тарих, үр удмаа үлдээх, бас цаг үеийнхээ түүхээс жаахныг ч гэсэн бичиж үлдээх... Блог бичиж эхлээд нэлээд удчихаж. Энэ орон зайгаас олон олон гайз нөхдөө олж авч, тэднээрээ бахархаж, гоёж явах сайхан байдаг. За ингээд үг олдож үхэр холдох нь... Сэтгэл жигтэйхэн догдолж байна. Анхны номоо хэвлэлтэнд өгөх гээд л тэр шүү дээ, бид. Тайчигч бас хулгайч залуу хамтраад амьдралын үнэ цэнэ, нэг нэгэндээ бас өөртөө итгэх итгэл, гэрэл гэгээний тухай бичлээ. Хэн нэгнийг гаднаас нь хараад дотоод мөн чанарыг нь тэмтэрч чаддаггүй...

Их хүмүүн таньд би дахин дахин мөргөе.
Их хүмүүн таныг би дахин дахин бишрэе.


О. Дашбалбар
ЭХ ОРОНТэнгэрлэг эх орон минь тандаа мөргөмү
Тэнд энд хэвтэх чулуунд чинь үнэн оршдогт итгэмү
Амьд яваа минь таны гүн таалал гэмү
Аугаа их тандаа би өдөр бүхэн мөргөмү
Амьсгалах тоолондоо тандаа хүрч очму
Аньсан нүдэндээ ч би таныгаа харму
Сайн үйлээ би таныхаа төлөө хиймү
Саар мууг үйлдвэл таныхаа өмнө ичмү
Өвлийн өдөр цасан дээр хэвтэхдээ
Өнгөт хялмаа гялалзан гялтагнахыг ажму
Орчинд минь хичнээн амьтан буй гэвээс тэд бүгд таных буюу
Одоо би таны нүдээр л бусдыг харму



Эх орон минь таны хүч л надад шингэснээ...

Зүүд...

Хар талд улаан бороо орж

Хаа нэгтээгээс сүнснүүд намайг дуудна

Тэнд би жинхэнээсээ дурлана

Тэвэрт минь харин үхдэл хэвтэнэ

Өглөө...

Бүүдийсэн тэнгэрт нар мандаж

Би амьд гэдгээ мэдрэнэ

Яг энд би жинхэнээсээ дурлана

Ягаахан уруул, бүлээхэн гарыг атгахыг хүснэ

Өдөр...

Хүмүүс өдрийн хоолоо идэж

Хөшигний цаана амьдрал хуучнаараа үргэлжилнэ

Би хэн нэгнийг сэтгэлээсээ эрнэ

Бие, сэтгэл, өөрийгөө бүхэлд нь тушаахаар яарна

Үдэш...

Гэрийн зүг ганцаар гуниглангуй алхана

Гэрэлт нар дахиад мандахгүй мэт жаргана

Яг ард минь танил хөлийн чимээ гарна

Янагхан минь би ирлээ гэж хэлнэ

Шөнө...

Би чамайг өдөржин хүлээсэн ...

Блогоо хаав. Буцаагаад нээв. Өөрөө өөрөөсөө өөрийгөө нуух гэсэн оролдлого амжилтгүй болов. Он цаг урсан өнгөрсөөр нэг л мэдэхэд 1345 хоног энэ орон зайд амьдарчихаж. Гэнэн бодлууд, гоёхон мөрөөдлүүд, итгэл, хайр, инээд хөөр, уй гашуу, уйтгар гуниг, нулимс бас... Олон олон дурсамжууд энэ л талбарт бичигдэн үлдэж... Блог, блог , блог... Яах гэж бичдэг тухай Захирал тун сайхан хүүрнэн өгүүлсэн байна лээ. Эргээд бодлоо. Би яагаад блогоо хаасын бол, яагаад өмнө нь бичээд байсын бол, бичихгүй болохоор яагаад байгаан бол гээд л...
Өчигдөр, уржигдар мессэнжэрээр, мессэжээр, утсаар "Яагаад блогоо хаасын...

Блог минь баяртай...